Δευτέρα 28 Μαρτίου 2011

Η "βρόμικη δουλειά" της πολιτικής

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=262664

«Αν υπήρχε μια πόλη με χρηστούς άνδρες, θα ήταν τόσο περιζήτητο το να αποφύγουν την άσκηση εξουσίας, όπως είναι σήμερα το να διοικούν».
Πλάτωνος, «Πολιτεία»
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι ο ελληνικός λαός δεν πρέπει να διαμαρτύρεται, καθώς τον κυβερνούν αυτοί τους οποίους ψήφισε. Υπάρχει, όμως, η δυνατότητα να κυβερνηθεί από αξιότερους και δεν την επιλέγει;
Οι κυβερνήσεις εκλέγονται από μια σχετική πλειοψηφία, η οποία γίνεται ακόμα πιο σχετική αν υπολογιστεί η αποχή του ενός τετάρτου. Οπως έχουν δείξει οι έρευνες, η αποχή είναι κυρίως συνειδητή, καθώς οι πολίτες που την επιλέγουν κρίνουν ότι δεν τους εκφράζει κανένα κόμμα.
Τα τρία εκατομμύρια των Ελλήνων που ψήφισαν ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες εθνικές εκλογές αξίζουν την κυβέρνηση που έχουν;
Ισως όχι, αν σκεφτεί κανείς ότι πείσθηκαν από ένα πρόγραμμα διαφορετικό από αυτό που εφαρμόζει, αφ' ότου έγινε κυβέρνηση.
Ψήφισαν ΠΑΣΟΚ γιατί όταν ο Κ. Καραμανλής τους έλεγε ότι, εάν τον επέλεγαν ξανά, θα πάγωνε κάθε αύξηση μισθών, ο Γ. Παπανδρέου τους διαβεβαίωνε ότι «λεφτά υπάρχουν» και θα έκανε και αυξήσεις. Εξαπατήθηκαν, όπως το 2004, όταν είχαν ψηφίσει τη Ν.Δ., γιατί πίστεψαν ότι ο Κ. Καραμανλής θα τιμωρούσε όσους είχαν καταχραστεί δημόσια χρήματα.
Είχε τη δυνατότητα ο ελληνικός λαός να επιλέξει άλλες κυβερνήσεις; Οχι, γιατί κάθε φορά έχει να επιλέξει ανάμεσα σε αυτούς που συστηματικά τον εξαπατούν και εκείνους που δεν θέλουν την εξουσία (πέραν του κόμματός τους).
Παρά την κρυφή και φανερή γοητεία που ασκεί η αριστερή ιδεολογία στην ελληνική κοινωνία, το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός, με την επίμονη άρνησή τους να καταθέσουν πρόταση διακυβέρνησης, εκ των πραγμάτων γίνονται δεκανίκι του δικομματισμού.
Η σημερινή κρίση αποκαλύπτει ότι και οι «πρίγκιπες» της αριστεράς είναι γυμνοί.
Πού είναι το κυβερνητικό τους πρόγραμμα; Πού είναι τα πρόσωπα που θα κυβερνήσουν; Οι ηγεσίες της «συστημικής» αριστεράς μοιάζει να προτιμούν τα «μαγαζιά» τους μικρά, κλειστά, ελεγχόμενα.
Για τη διακυβέρνηση της χώρας αφήνουν τον ελληνικό λαό να διαλέγει μεταξύ των δύο κι αυτοί επιλέγουν να απορροφούν τους κραδασμούς, ως κόμματα διαμαρτυρίας.
Τα πιο άξια πρόσωπα της ελληνικής κοινωνίας αρνούνται να ασχοληθούν με τη «βρόμικη δουλειά» της πολιτικής, ακόμα και μέσα από την αριστερά.
Από μια πλευρά έχουν δίκιο. Από την άλλη όμως, όπως λέει και ο Σωκράτης στην «Πολιτεία» του Πλάτωνα, η μεγαλύτερη τιμωρία για όποιον δεν θέλει να κυβερνήσει είναι να κυβερνάται από κατώτερούς του.

Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

Μέρκελ και Σαρκοζί καπελώνουν την Ε.Ε.

Μέρκελ και Σαρκοζί καπελώνουν την Ε.Ε.

Ο,τι εξετάζουν ή ό,τι αλλάζουν οι Βρυξέλλες προέρχεται πλέον από τους αρχηγούς των ισχυρών κρατών, με το Ευρωκοινοβούλιο σε ρόλο παρατηρητή
Η κριτική για την Ευρωπαϊκή Ενωση που ταυτίζεται όλο και περισσότερο με τα συμφέροντα της Γερμανίας και της Γαλλίας ακούγεται όλο και πιο έντονα, όπως και αυτή περί δημοκρατικού ελλείμματος, αφού οι κρίσιμες αποφάσεις λαμβάνονται όλο και πιο συχνά από το συμβούλιο των αρχηγών κρατών, όπου ηγεμονεύουν Βερολίνο και Παρίσι.
Στην προηγούμενη συνάντησή τους οι ηγέτες της Ε.Ε. βρέθηκαν μπροστά σε μία προσυμφωνημένη πρόταση των δύο χωρών για το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας. Πολλοί ήταν αυτοί που είπαν ότι αυτό θα έπρεπε να είναι έργο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και όχι των δύο ηγετών. Δεν πάει καιρός που ο επικεφαλής των Σοσιαλιστών, ο γερμανός ευρωβουλευτής Μ. Σουλτς αναρωτήθηκε «Τι νόημα έχει ο μόχθος του Βαν Ρομπαι αν εν τω μεταξύ μεσολαβεί συμφωνία Γαλλίας-Γερμανίας», την οποία χαρακτήρισε «επίθεση κατά των θεσμικών οργάνων της Ενωσης».
Ο κίνδυνος υποβάθμισης των ευρωπαϊκών θεσμών και των εθνικών Κοινοβουλίων, που θα έπρεπε να έχουν ουσιαστικό ρόλο στις κρίσιμες αποφάσεις και σε κάθε τροποποίηση της Συνθήκης της Λισαβόνας, επισημαίνεται έντονα τελευταία, κυρίως από τα ευρωπαϊκά συνδικάτα και τους ευρωβουλευτές της αριστεράς, αλλά όχι μόνο.
Αρχικά, τα κρίσιμα θέματα όπως οι αναθεωρήσεις των συνθηκών, επιχειρήθηκε να τεθούν στην κρίση των κοινωνιών με δημοψηφίσματα. Τα μη αρεστά αποτελέσματα, όπου αυτό επιχειρήθηκε, όμως, τους οδήγησαν στην επικύρωση των αποφάσεων μέσω των εθνικών Κοινοβουλίων, ενώ τελευταία πολλές αποφάσεις επιχειρείται να λαμβάνονται με απλή συμφωνία των αρχηγών κρατών.
Το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, που προτάθηκε από τη Γερμανία και τη Γαλλία, και ο μηχανισμός στήριξης, εισάγουν νέους κανόνες για την οικονομική διακυβέρνηση της Ε.Ε., οι οποίοι χαρακτηρίστηκαν ήδη από τα ευρωπαϊκά συνδικάτα ως επίθεση στην κοινωνική Ευρώπη.
Παρ' όλα αυτά, οι αποφάσεις που θα αλλάξουν τη ζωή των εργαζομένων της Ε.Ε. λαμβάνονται από τους αρχηγούς των κρατών, στην πραγματικότητα μόνο των ισχυρών, καθώς τα μικρότερα και αδύναμα κράτη υποχωρούν, ικανοποιώντας τις επιθυμίες των μεγάλων.
Ο γ.γ. της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εργατικών Συνδικάτων, Τζ. Μονκς, κάλεσε τους ευρωβουλευτές να μην υποστηρίξουν την τροποποίηση της Συνθήκης (που αφορά το μηχανισμό στήριξης) με τη μορφή που επιδιώκεται, αλλά αυτή να γίνει με τη συνήθη διαδικασία, που προβλέπει τη συμμετοχή του Ευρωκοινοβουλίου και των εθνικών Κοινοβουλίων.
«Το πρόβλημα είναι ότι με τις κινήσεις της Μέρκελ και του Σαρκοζί μεταφέρονται αρμοδιότητες στο διακυβερνητικό συμβούλιο εις βάρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής», αναφέρει η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μαριλένα Κοππά. «Ουσιαστικά αποφασίζουν οι αρχηγοί κρατών, με κατάληξη να επιβάλουν τη θέλησή τους οι αρχηγοί των πιο ισχυρών κρατών».
«Υπάρχει ένα θεσμικό έλλειμμα», δηλώνει και ο βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ Ηλ. Μόσιαλος. «Η Γερμανία και η Γαλλία κυριαρχούν στη λήψη αποφάσεων και το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας παρουσιάστηκε χωρίς να έχει προηγηθεί καμία διαβούλευση. Αυτό είναι απόρροια του θεσμικού κενού, της έλλειψης συνεκτικής πολιτικής και οικονομικής διακυβέρνησης».
Κατά τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τους αρχηγούς των κομμάτων ο Αλ. Τσίπρας ζήτησε από τον Γ. Παπανδρέου να διενεργηθεί δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας, καθώς υποστήριξε ότι δεν δικαιούται να δεσμεύσει τον ελληνικό λαό ερήμην του. Ο Συνασπισμός, άλλωστε, χαρακτηρίζει το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας «ευρωπαϊκό μνημόνιο διαρκείας, που συνταγματοποιεί τον νεοφιλελευθερισμό».
«Δεν μπορεί να λαμβάνονται τόσο κρίσιμες αποφάσεις όπως αυτές για το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας που δεσμεύουν τους λαούς, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη τους» αναφέρει και ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Ν. Χουντής. «Τελευταία δεν περνάει καμία απόφαση από το Ευρωκοινοβούλιο, παρά μόνο αφού έχουν ληφθεί και απλώς για να μας ενημερώσουν», τονίζει. «Για το Σύμφωνο Ανταγωνιστικότητας την επόμενη εβδομάδα έχει προγραμματιστεί να μας ενημερώσει ο Βαν Ρομπάι για τις αποφάσεις».
Αντιδράσεις για την επιβολή των θέσεων του γαλλογερμανικού άξονα και για το συγκεντρωτισμό που παρατηρείται τελευταία στη λήψη αποφάσεων υπάρχουν ακόμα και από ευρωβουλευτές του ΕΛΚ. Πριν από λίγο καιρό ο Πορτογάλος Ντ. Φέγιο είχε δηλώσει ότι οι προτάσεις του Ευρωκοινοβουλίου υπερασπίζουν την κοινοτική προσέγγιση και τη συνεργασία των κρατών-μελών και ότι δεν είναι σωστό οι αποφάσεις να λαμβάνονται σε διμερείς συναντήσεις.

Εχασε το δρόμο για το Μαξίμου η «Διαύγεια»

ΚΑΘΥΣΤΕΡΕΙ Η ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΔΑΠΑΝΩΝ


Πληρωμές χέρι με χέρι σε συμβούλους του πρωθυπουργού, κανένα στοιχείο στο Ιντερνετ για τα ταξίδια στο εξωτερικό, λίγα για τις προμήθειες

Το φιλόδοξο σχέδιο του πρωθυπουργού να οργανώσει ένα σύγχρονο γραφείο στα πρότυπα του Λευκού Οίκου, το οποίο θα συνδυάζει και την απόλυτη διαφάνεια, φαίνεται να καθυστερεί κι άλλο.
Το μέγαρο Μαξίμου απουσιάζει από τη λίστα που δημοσίευσε η Ενιαία Αρχή Πληρωμής του Δημοσίου, ενώ, σύμφωνα με πληροφορίες, η μισθοδοσία του πρωθυπουργικού γραφείου μέχρι προ τινος εκδιδόταν χειρόγραφα και πολλοί σύμβουλοι έπαιρναν τα χρήματα... χέρι με χέρι!
Η Ενιαία Αρχή Πληρωμής (ΕΑΠ) όπου όλοι όσοι μισθοδοτούνται από το Δημόσιο θα καταγράφονται πλέον ηλεκτρονικά σε ένα σύστημα, και το πρόγραμμα «Διαύγεια», δηλαδή η δημοσίευση των κυβερνητικών αποφάσεων στο Διαδίκτυο, αποτελούν τα δύο βασικά εργαλεία διαφάνειας που έχει ανακοινώσει η κυβέρνηση.
Κανένα από τα δύο, όμως, δεν προχωρεί ικανοποιητικά. Σύμφωνα με πληροφορίες από τη Γενική Γραμματεία της Κυβέρνησης, οι πληρωμές στο μέγαρο Μαξίμου (εκτός των αποσπασμένων) μέχρι προ τινος γίνονταν από κάποιον που εμφανιζόταν με έναν φάκελο και μοίραζε τα λεφτά.
Ο Χρ. Τζουτζουράκης, προϊστάμενος του γραφείου Οργάνωσης και Διοίκησης του πολιτικού γραφείου του πρωθυπουργού (ο ίδιος είναι αποσπασμένος από τη Βουλή και πολιτικό «παιδί» του Μιχ. Καρχιμάκη), δηλώνει ότι αυτό δεν ισχύει πια και ότι από τον Δεκέμβριο οι πληρωμές έχουν μπει στην Ενιαία Αρχή και η μισθοδοσία δεν είναι πλέον χειρόγραφη.
Στην πρόσφατη λίστα της ΕΑΠ όμως εξακολουθεί να μην συγκαταλέγεται η γραμματεία της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού, ενώ αναφέρονται άλλες γραμματείες, όπως π.χ της Επικοινωνίας και Ενημέρωσης που είναι ενταγμένες 100%. Η «Κ.Ε.» απευθύνθηκε στον πλέον αρμόδιο, τον γραμματέα Πληροφορικών Συστημάτων, Διομ. Σπινέλη, από την περασμένη Τετάρτη, ο οποίος απέφυγε να απαντήσει.
Υποτυπώδης είναι η κατάσταση και με τη «Διαύγεια» στο μέγαρο Μαξίμου, για την οποία ο πρωθυπουργός είχε με έμφαση δηλώσει ότι «εάν το πρόγραμμα "Διαύγεια" είχε εφαρμοστεί νωρίτερα, πολλά από τα γνωστά σκάνδαλα θα είχαν σταματήσει τουλάχιστον νωρίτερα».
Βάσει του νόμου για τη «Διαύγεια», η κυβέρνηση είναι υποχρεωμένη από τον περασμένο Οκτώβριο να δημοσιεύει στην ιστοσελίδα της κάθε πράξη που υπογράφει.
Η ΚΟΝΤΗΣ ΕΠΕ, για παράδειγμα, που προμηθεύει με υπολογιστές, φωτοτυπικά, εκτυπωτές κ.ά. το μέγαρο Μαξίμου, εμφανίζεται στο πρόγραμμα της «Διαύγειας» να έχει πραγματοποιήσει 119 προμήθειες τους τελευταίους 4 μήνες. Ο εκπρόσωπος της εταιρείας δήλωσε στην «Κ.Ε.» ότι επιλέγεται κάθε φορά επειδή δίνει την καλύτερη προσφορά και ότι όλες οι παραγγελίες αφορούν μικρά ποσά.
Εγκυρες πληροφορίες, πάντως, αναφέρουν ότι από το 2009 έχουν γίνει προμήθειες πολλών χιλιάδων ευρώ. Ενα χαρακτηριστικό παράδειγμα, έλλειψης ενημέρωσης, είναι τα ταξίδια του πρωθυπουργού, για τα οποία έχει ασκηθεί κριτική από την αντιπολίτευση ότι είναι πολυδάπανα και ότι στη συνοδεία του συχνά περιλαμβάνονται άτομα που δεν είναι πάντα απαραίτητα. Θα περίμενε κανείς να είναι οι πρώτες δαπάνες για τις οποίες η γραμματεία της κυβέρνησης θα έδινε «λογαριασμό στον πολίτη», όπως λέει ο πρωθυπουργός. Παρ' όλα αυτά δεν υπάρχει καμία δαπάνη για τα ταξίδια του πρωθυπουργού στο Διαδίκτυο.
Συγκεκριμένα από τον Οκτώβριο μέχρι σήμερα εμφανίζονται δαπάνες μόνο για 13 μετακινήσεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό, οι οποίες αφορούν ταξίδια υπαλλήλων. Το ίδιο συμβαίνει και για τα ταξίδια του υπουργού Εξωτερικών. Στο site της «Διαύγειας» υπάρχουν δεκάδες αναφορές και δαπάνες για τα χαμηλού κόστους ταξίδια διπλωματικών και χαμηλόβαθμων υπαλλήλων, αλλά καμία ενημέρωση για το κόστος των ταξιδιών του ΥΠΕΞ.
Απευθυνθήκαμε στη διεύθυνση, που είναι υπεύθυνη για την ανάρτηση των εξόδων του πρωθυπουργού στο Διαδίκτυο: «Δεν έχει κάνει πολλά ταξίδια. Τώρα θα αναρτηθούν τα στοιχεία γιατί είχαν φτάσει λίγο καθυστερημένα» ήταν η απάντηση, αλλά την επόμενη μέρα δεν υπήρχε προσθήκη στοιχείων. Το Πολιτικό Γραφείο του πρωθυπουργού, επίσης, δεν παρουσιάζει καθόλου δαπάνες στο site, παρ' ότι αποτελεί αυτοτελή δημόσια υπηρεσία.
Αδιαφορία για τη «Διαύγεια» επιδεικνύει και το γραφείο του υπουργού Επικρατείας, το οποίο επίσης δεν έχει ανεβάσει κανέναν λογαριασμό από τα ταξίδια του, ενώ και οι υπόλοιπες δαπάνες είναι ενδεικτικές.
Για δημόσιες σχέσεις στο μέγαρο Μαξίμου το τελευταίο διάστημα φαίνεται να έχει δαπανήσει χρήματα μόνο ο Χ. Παμπούκης, μεταξύ των οποίων 1.652 ευρώ για ένα γεύμα εργασίας 18 ατόμων προς τιμή του ισραηλινού ΥΠΕΞ και 7.103 ευρώ για 77 επάργυρες πλακέτες με τις οποίες βράβευσε «συμμετέχοντες στην κατάσβεση πυρκαγιάς» στο Ισραήλ.
Σύμφωνα με πληροφορίες από το Μαξίμου, αρκετοί υπάλληλοι που εργάζονται εκεί (από το πρωί ώς το βράδυ, αν κρίνει κανείς από τις υπερωρίες που λαμβάνουν) διαθέτουν κινητά τηλέφωνα που τα πληρώνει το κράτος. Πολλοί είναι υπάλληλοι της Βουλής αποσπασμένοι, κάποιοι μάλιστα από τις τελευταίες προσλήψεις που ξεσήκωσαν σάλο. Αλλοι, που είναι αποσπασμένοι από διάφορες θέσεις του Δημοσίου, διορίζονται ως ειδικοί σύμβουλοι επιτυγχάνοντας περαιτέρω αυξήσεις στους μισθούς τους, ενώ υπάρχει και ένας αποσπασμένος από το στρατό.
Ο εκσυγχρονισμός και η διαφάνεια στην κυβέρνηση προχωρούν με αργούς ρυθμούς, παρ' ότι ο Γ. Ραγκούσης, ενημερώνοντας πρόσφατα τον βρετανό συνάδελφό του, ανέφερε ότι «για να εκτελεστεί οποιαδήποτε απόφαση, από αυτές του πρωθυπουργού μέχρι του τελευταίου κρατικού αξιωματούχου, θα πρέπει πρώτα να αναρτηθεί στο Διαδίκτυο». Κυβερνητικοί αξιωματούχοι μάλιστα διέρρεαν στα ΜΜΕ ότι θα εξάγουμε και know how διαφάνειας στη Βρετανία

Τα "νέα τζάκια"

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=257047

ΠΩΣ ΜΕΤΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ ΜΕΣΑ ΣΕ 24 ΧΡΟΝΙΑ Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΝΕΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ

«Νέα τζάκια» τότε, καθεστώς σήμερα

Τα «νέα τζάκια» είναι εδώ κι έχουν αναλάβει ξανά ενεργό δράση. Ο όρος αυτός χρησιμοποιήθηκε για την Ελληνική Ενωση Νέων Επιχειρηματιών, που εμφανίστηκε στο πολιτικό σκηνικό τη δεκαετία του '80, ως προσπάθεια του Γ. Παπανδρέου να δημιουργήσει ένα φορέα νέων επιχειρηματιών.
 Στιγμιότυπο από πρόσφατη ανοιχτή συζήτηση του Α. Σαμαρά με επιχειρηματίες της Ενωσης Το 1987 ξεκίνησαν με κλειστές συναντήσεις και διαλέξεις μόνο για τα μέλη, που γίνονταν συχνά στο κτίριο της «Ιντεραμέρικαν», που ανήκε τότε στον Δ. Κοντομηνά - εκ των πρωτεργατών του εγχειρήματος. Συμμετείχαν επίσης οι επιχειρηματίες Θανάσης Λαβίδας (τώρα επίτιμος πρόεδρος που διατηρεί ακόμα σχέσεις με τους Παπανδρέου), Χάρης Κυριαζής (επικεφαλής της PriceWaterhouse Hellas, με την οποία συνεργάζεται η κυβέρνηση), Ντόρης Μαργέλλος (το όνομά του ενεπλάκη αργότερα στην «υπόθεση του καλαμποκιού»), Δ. Καλλιτσάντσης, Βαρβάρα Βερνίκου, Οδυσσέας Κυριακόπουλος, Κώστας Καίσαρης, Μηνάς Τανές, Κωνσταντίνος Μπουτάρης, Π. Κανελλόπουλος, Δημήτρης Δασκαλόπουλος και άλλοι.
Σήμερα, 24 χρόνια μετά, ο άλλοτε «φέρελπις γιος του Ανδρέα» είναι πρωθυπουργός και η Ελληνική Ενωση Νέων Επιχειρηματιών (ΕΕΝΕ) παραμένει ενεργή, μόνο που τώρα λέγεται Ελληνική Ενωση Επιχειρηματιών (ΕΕΝΕ). Εφυγε δηλαδή από τον τίτλο το «Νέων», χωρίς όμως «να αλλάξει τίποτα άλλο από τους σκοπούς», όπως δηλώνουν τα μέλη της.
Το νέο δ.σ. εξελέγη τον περασμένο Ιούνιο στη γενική συνέλευση της Ενωσης, που πραγματοποιήθηκε στο, γνωστό σήμερα λόγω της απεργίας πείνας των μεταναστών, μέγαρο Υπατία. Μεταξύ των μελών του δ.σ. υπάρχουν ονόματα γνωστών επιχειρηματιών όπως ο Χριστιανός Χατζημηνάς, ο Βασίλης Αποστολόπουλος, ο Τηλέμαχος Λαβίδας, ο Ιωάννης Σαρακάκης κ.ά. Επίτιμος πρόεδρος είναι ο Θανάσης Λαβίδας και επίτιμα μέλη ο Κ. Καίσαρης, ο Δ. Κοντομηνάς και ο Κ. Μπουτάρης.
Ο νέος πρόεδρος, Παναγιώτης Μίχαλος, στην ομιλία του ανέφερε ότι «η Ελληνική Ενωση Επιχειρηματιών από το 1987, εκπροσωπώντας ένα σημαντικό κορμό δυναμικών ελλήνων επιχειρηματιών που δραστηριοποιούνται στην ελληνική και διεθνή αγορά, έχει ως σκοπό την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, μέσω ενός εποικοδομητικού και γόνιμου διαλόγου με την πολιτική ηγεσία του τόπου και τους γνωμηγήτορές της».
Σε ερώτηση της «Κ.Ε.» αν η ΕΕΝΕ διατηρεί προνομιακή σχέση με τον Γ. Παπανδρέου, όπως πριν από 25 χρόνια, όταν ιδρύθηκε, ο Π. Μίχαλος δήλωσε ότι η ΕΕΝΕ δεν σχετίζεται με πολιτικά κόμματα και ότι συνομιλεί με όλους. «Ως νέος με οράματα, ο Γ. Παπανδρέου ήθελε να αναδείξει επιχειρηματίες της νέας γενιάς, αλλά δεν υπήρχε καμία σχέση με κάποιο κόμμα».
Οι πολιτικοί αντίπαλοι του Γ. Παπανδρέου τον είχαν κατηγορήσει τότε, ότι ήθελε να εγκαθιδρύσει μια «νέα τάξη» επιχειρηματιών, εξυπηρετώντας τις πολιτικές του φιλοδοξίες.
Ο ίδιος είχε απαντήσει για όλα αυτά σε συνέντευξή του στο «Εψιλον» το 1992, υποστηρίζοντας ότι γύρω απ' αυτό το θέμα έχει δημιουργηθεί ένας μύθος: «Πολλά έχουν ακουστεί για την υπόθεση αυτή. Προσπάθεια που έχει αντίστοιχους φορείς σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Δεν είχε στόχο να δημιουργήσει νέα τζάκια, κάθε άλλο, αλλά ν' αλλάξει τη λογική του επιχειρηματία στη χώρα μας. Από τον ασύδοτο -που ενδιαφερόταν μόνο για το γρήγορο κέρδος- σ' εκείνον που θα έχει επαγγελματική, κοινωνική και εθνική συνείδηση».
Στην ιστοσελίδα της Ενωσης αναφέρεται ότι «η ΕΕΝΕ εκπροσωπεί τη μεγάλη πλειονότητα των επιφανών ελλήνων επιχειρηματιών με σημαντική παρουσία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό» και επιδίωξή της είναι να «αντιμετωπίζεται ο επιχειρηματίας ως παράγων καινοτομίας και δημιουργίας -μακριά από τα αρνητικά στερεότυπα του παρελθόντος». Υστερα από ένα διάστημα άτονης παρουσίας, η ΕΕΝΕ σήμερα έχει αποκτήσει ξανά έντονη δραστηριότητα. Εχει επισκεφθεί τους περισσότερους υπουργούς στα υπουργεία τους, διοργανώνει τακτικά διαλέξεις και γεύματα, συνήθως στην Αθηναϊκή Λέσχη, ή στο ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρεταννία», μόνο για τα μέλη της.
«Μας βλέπετε τόσο δραστήριους τελευταία, λόγω κρίσης», αναφέρει ο πρόεδρος Π. Μίχαλος. «Προσπαθούμε να συμβάλουμε κι εμείς στο ξεπέρασμά της. Προσπαθούμε π.χ. να προωθήσουμε την ηλεκτρονική διακυβέρνηση για να μειωθεί η διαφθορά». Επίσης , πιστεύει ότι «η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσει στις διαρθρωτικές αλλαγές χωρίς συμβιβασμούς με τις συντεχνίες».
Η ΕΕΝΕ συμμετέχει σε όλες τις επισκέψεις της πολιτικής ηγεσίας στο εξωτερικό, όταν συνοδεύονται από επιχειρηματικές αποστολές. «Σε κάθε επιχειρηματική αποστολή στο εξωτερικό στέλνουμε μέλη μας (με δικά μας έξοδα) για να πείσουν τους ξένους να επενδύσουν στην Ελλάδα», λέει. Κάτι που όπως παραδέχεται, όμως, δεν είναι εύκολο. Αιτία θεωρεί ότι είναι η έλλειψη σταθερού περιβάλλοντος και η υψηλή φορολογία. «Το fast track δεν θα χρειαζόταν αν υπήρχε σταθερό περιβάλλον. Να γίνει fast track όλο το σύστημα. Η επένδυση των 50 εκατομμυρίων ευρώ δεν έχει στον ήλιο μοίρα;»
Η τελευταία δραστηριότητα της ΕΕΝΕ ήταν η συνάντηση με τον Αντώνη Σαμαρά (στην οποία συμμετείχε και ο Θωμάς Λιακουνάκος με τον Κώστα Καίσαρη), όπου οι επιχειρηματίες επανέλαβαν τα γνωστά αιτήματα περί μείωσης της φορολογίας κ.λπ., ενώ μεταξύ άλλων σχολίασαν και τον συνδικαλισμό, λέγοντας ότι τον ελέγχουν πρόσωπα που σχετίζονται με το βαθύ κράτος και ουσιαστικά δεν εκπροσωπούν τον ιδιωτικό τομέα, αλλά το Δημόσιο και τις ΔΕΚΟ.
Η προηγούμενη συνάντηση ήταν με τον υπουργό Εσωτερικών Γιάννη Ραγκούση, ο οποίος τους εντυπωσίασε για το «οξύ πνεύμα του και την τετράγωνη λογική του» κι έλεγαν για εκείνον τα καλύτερα λόγια. Το τελευταίο διάστημα έχουν δεξιωθεί επίσης τον υπουργό Οικονομικών Γ. Παπακωνσταντίνου, τον πρέσβη της Τουρκίας Hasan Gogus, τον πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γ. Καρατζαφέρη, τον υφυπουργό Εξωτερικών Σπύρο Κουβέλη, ενώ η επόμενη κλειστή συνάντηση της ΕΕΝΕ θα γίνει στις 15 Μαρτίου με τον πρέσβη του Ισραήλ Arye Mekel.
Κοινό συμπέρασμα από τις συναντήσεις; Οτι οι περισσότεροι πολιτικοί, όταν μιλάνε με τους επιχειρηματίες, δεν λένε ακριβώς τα ίδια που αναφέρουν και στο δημόσιο λόγο τους...

Υπουργείο ο Χάρης



http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=216709



«Επιδίωξή μας είναι ό,τι συμφέρει τον πελάτη», ήταν το σλόγκαν του δικηγορικού γραφείου του Χάρη Παμπούκη.
Αυτή φαίνεται να είναι και η λογική του fast track, του νομοσχεδίου για την επιτάχυνση των μεγάλων επενδύσεων, με το οποίο έκανε το ντεμπούτο του ως «υπερυπουργός» επενδύσεων.
Μετά τον ανασχηματισμό ο Χ. Παμπούκης έβαλε δίπλα στον υπουργικό τίτλο του την προσθήκη «αρμόδιος για επενδύσεις» και αποφάσισε να βγει στο προσκήνιο. Η συγκυρία, όμως, δεν ήταν πολύ ευνοϊκή. Εκτός από το ναυάγιο της επένδυσης του Αστακού, για την οποία δέχθηκε κριτική, άκουσε και τις διαμαρτυρίες πολλών βουλευτών για το περίφημο fast track και τις υπερεξουσίες που επιφύλαξε για τον εαυτό του. Ο υπουργός Επικρατείας δεν πτοήθηκε, όμως, και δήλωσε: «Οποιος φοβάται τέτοιου είδους νομοσχέδια να πάει στο σπίτι του».
Τραγική ειρωνεία
Η Σοφία Σακοράφα, με την οποία είχε μία έντονη αντιπαράθεση, του απάντησε ότι αυτό που φοβάται, είναι τους ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ, που για άλλα τους ψήφισαν και άλλα κάνουν. «Αν πριν από δέκα χρόνια, όταν αγωνιζόμουν απέναντι στο Mall (σ.σ.: της Lamda Development, του ομίλου Λάτση) που καταστρατήγησε κάθε έννοια νομιμότητας και ανάγκασε τη Βουλή να νομιμοποιήσει παράνομες άδειες με την επίκληση των Ολυμπιακών Αγώνων, μου έλεγαν ότι το επόμενο βήμα θα ήταν η θεσμοθέτηση όλων αυτών των παρανομιών και μάλιστα στην απόλυτη επιλογή και κρίση ενός υπουργού, όπου θα μπορούσε να αποφασίζει χωρίς έλεγχο, θα τους θεωρούσα ψεύτες» δήλωσε. (Η ειρωνεία της υπόθεσης είναι ότι η Σοφία Σακοράφα είπε όλα αυτά αγνοώντας ότι ανάμεσα στους πελάτες του δικηγορικού γραφείου του Χ. Παμπούκη συμπεριλαμβάνεται και η Lamda Development).
Παρά την έντονη γκρίνια που υπάρχει για εκείνον στο ΠΑΣΟΚ (ότι κάνει πολιτική καριέρα χάρη στην κουμπαριά του με τον πρωθυπουργό), είναι αρκετοί που του αναγνωρίζουν ότι οι επενδύσεις είναι ο τομέας που γνωρίζει καλύτερα. Ως νομικός ασχολείται χρόνια τώρα με το εμπορικό δίκαιο και τις επενδύσεις, ενώ το δικηγορικό του γραφείο διαφήμιζε, μέχρι πέρσι ως ονόματα πελατών, μερικούς από τους ισχυρότερους επιχειρηματίες της χώρας. Είναι γνωστή, μάλιστα, και η προσωπική σχέση που είχε με κάποιους από αυτούς, όπως ο Γιώργος Μπόμπολας (στον οποίο συνέστησε και τη Γλυκερία Σιούτη), ενώ θεωρείται ο άνθρωπος της κυβέρνησης που συνομιλεί με τους επιχειρηματίες.

Και... χωρίς υπουργείο
Μετά την απόσυρση των επενδυτών του Κατάρ, πάντως, ο υπουργός Επενδύσεων έμεινε ... χωρίς αντικείμενο, αφού άλλες επενδύσεις, προς το παρόν, δεν υπάρχουν. Ούτε υπουργείο έχει αποκτήσει ακόμα. Οπως λένε και οι συνεργάτες του, «υπάρχει υπουργός, αλλά όχι υπουργείο». Μετά τον ανασχηματισμό, μετακόμισε από το μέγαρο Μαξίμου στο κτίριο του παλιού Αστέρα, στο Σύνταγμα, όπου βρίσκονταν εξαρχής οι συνεργάτες του.
Το επιτελείο του στεγάζεται στον 8ο και 9ο όροφο του κτιρίου και αποτελείται -σύμφωνα με την επίσημη πληροφόρηση- από 6 ειδικούς συμβούλους και 6 ειδικούς συνεργάτες. Στο γραφείο του Χ. Παμπούκη βρίσκεται συχνά και ο Πέτρος Λάμπρου (πρώην ταμίας του ΠΑΣΟΚ και στέλεχος του ΟΤΕ), με τον οποίο έχουν στενή συνεργασία «για θέματα επενδύσεων» όπως αναφέρουν συνεργάτες του.
Στο γραφείο του εργάστηκε για μερικούς μήνες και ο γιος της καθηγήτριας και στενής συνεργάτιδάς του, Γλυκερίας Σιούτη, που αποπέμφθηκε πρόσφατα από το μέγαρο Μαξίμου μετά τον διορισμό πρώην φοιτητή της ως συμβούλου του πρωθυπουργού.
Εντονο παρασκήνιο, όπου ενεπλάκη το όνομά του, υπήρξε και σχετικά με το διορισμό του έλληνα δικαστή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο του Λουξεμβούργου (βλ. ρεπορτάζ της «Ε», «Οταν οι κουτόφραγκοι δεν τρώνε open gov...» στις 16/10/10). Στην υπόθεση αυτή το ΥΠΕΞ παρέβλεψε τη λίστα των τριών καταλληλότερων που είχε συνταχθεί, με βάση τα αντικειμενικά προσόντα, επιλέγοντας ένα δικηγόρο από το γραφείο του Σπ. Φλογαΐτη. Η ευρωπαϊκή επιτροπή αξιολόγησης, όμως, έκρινε ότι δεν διέθετε τα προσόντα και τον απέρριψε. Ετσι στη θέση αυτή πήγε τελικά ο σύμβουλος Επικρατείας Δ. Γκρατσίας που είχε επιλεγεί αρχικά.
Το ρεπορτάζ λέει ότι το ΥΠΕΞ άλλαξε την πρόταση κατόπιν παρέμβασης του Χ. Παμπούκη, καθώς είναι γνωστοί οι στενοί δεσμοί του με τον Σπ. Φλογαΐτη (οι Παμπούκης- Φλογαΐτης-Σιούτη υπήρξαν για χρόνια συνεργάτες). Το περιβάλλον του υπουργού απαντά στην «Κ.Ε.» ότι «από πουθενά δεν προκύπτει ότι υπήρξε δική του εισήγηση». Μία άγνωστη λεπτομέρεια είναι ότι ο Χ. Παμπούκης ήταν αυτός που έφερε τον Δ. Δρούτσα στο γραφείο του Γ. Παπανδρέου (παρά τα όσα λέγονται ότι γνωρίστηκαν στην Αυστρία) όταν ήταν στο ΥΠΕΞ, τον οποίο είχε «ανακαλύψει» στο γραφείο του Σπ. Φλογαΐτη.
Η παρέα των τριών νομικών, πάντως, είχε ανέκαθεν προσβάσεις σε ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ. Ο Χ. Παμπούκης τις εξαργύρωνε όταν την εξουσία είχε το ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Σπ. Φλογαΐτης υπήρξε υπηρεσιακός υπουργός της Ν.Δ., η οποία τον είχε τιμήσει με πολλές ακόμα θέσεις. Η Γλυκερία Σιούτη -μέχρι πέρσι σε πιο αφανείς ρόλους- συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και με τις δύο κυβερνήσεις.
Χαρακτηριστικό της εκτίμησης που χαίρει ο Σπ. Φλογαΐτης και από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ είναι η υψηλή χρηματοδότηση που έχει λάβει η ΜΚΟ του, όταν υπουργός Εξωτερικών ήταν ο Γ. Παπανδρέου.
Σήμερα η σύζυγός του Σπ. Φλογαΐτη, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Νομικής, Φωτεινή Παζαρτζή, έχει αναλάβει στο πλευρό του πρέσβη Παύλου Αποστολίδη τις διερευνητικές επαφές με την Τουρκία.
Τελευταία ακούγεται ότι ο Χ. Παμπούκης σκέφτεται να είναι υποψήφιος στις επόμενες εκλογές (στην Αθήνα ή την Πάτρα). Ο ίδιος, πάντως, έχει δηλώσει ότι «η πολιτική με ενδιαφέρει πρωτίστως ως ενεργό πολίτη και ως διανοούμενο».

Κυριακή 20 Φεβρουαρίου 2011

Ευρω-απογοητευμένοι

Η ΕΥΡΩΠΗ ΧΑΝΕΙ ΣΤΑΘΕΡΑ ΤΟΥΣ ΟΠΑΔΟΥΣ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Ευρω-απογοητευμένοι

Το 2004 οι Ελληνες ήταν οι πιο αισιόδοξοι, με 51% έναντι 39% του ευρωπαϊκού μέσου όρου. Σήμερα βρίσκονται στην απέναντι όχθη

Μία από τις «παράπλευρες απώλειες» της κρίσης, που διαπιστώνεται τελευταία, είναι και η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στην Ευρωπαϊκή Ενωση, η οποία έχει αρχίσει να κλονίζεται, ενώ δειλά αλλά σταθερά αρχίζουν να καταγράφονται -πρώτη φορά- απόψεις Ελλήνων που αναζητούν τη λύση εκτός ευρωζώνης.
Σύμφωνα με το τελευταίο ευρωβαρόμετρο, καταγράφεται εντυπωσιακή πτώση της δημοτικότητας της Ευρωπαϊκής Ενωσης στη χώρα μας, κατά 17 μονάδες, κάτι που επιβεβαιώνεται κι από τις σχετικές δημοσκοπήσεις που διεξήχθησαν πρόσφατα.
 Παρ' ότι οι Ελληνες επί σειρά ετών, στις ίδιες έρευνες καταγράφονταν ως οι πιο ενθουσιώδεις με τη συμμετοχή τους στην Ε.Ε., τους τελευταίους μήνες η εικόνα αυτή αλλάζει. Οι Ελληνες που χαρακτηρίζουν θετική τη συμμετοχή της χώρας στην Ε.Ε. είναι 44%, ενώ στο προηγούμενο ευρωβαρόμετρο ήταν 61%, και πριν από μερικά χρόνια (2004) ξεπερνούσαν το 70%.
«Για την Ελλάδα τόσα χρόνια η Ε.Ε. σήμαινε και αλληλεγγύη» επισημαίνει η ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μαριλένα Κοππά. «Στην οικονομική κρίση, όμως, οι Ελληνες δεν συνάντησαν αλληλεγγύη από τους Ευρωπαίους, αλλά ένα δάνειο-μνημόνιο με σκληρότατους όρους. Η αντίληψη των Ελλήνων πλέον είναι ότι η Ε.Ε, δεν στηρίζει, αλλά τιμωρεί» απαντά, ερμηνεύοντας την αλλαγή αυτή.
Σε άλλο ερώτημα του ευρωβαρόμετρου, για το εάν οι Ελληνες πιστεύουν ότι η χώρα τους έχει ωφεληθεί από τη συμμετοχή στην Ε.Ε., οι θετικές απαντήσεις παραμένουν σε υψηλό ποσοστό, 61%, αλλά και πάλι καταγράφουν μεγάλη πτώση, κατά δέκα μονάδες, καθώς το προηγούμενο εξάμηνο ήταν 70% και το 2004 ήταν 82%.
Μεγάλη πτώση παρουσιάζει και η εμπιστοσύνη των Ελλήνων στην Ε.Ε.: Θετικά (ότι την εμπιστεύεται) απαντά το 42% , έναντι του 52% που ήταν στην προηγούμενη έρευνα (το 2004 ήταν 68%), ενώ αρνητικά απαντά το 56%, έναντι του 38% που ήταν πριν από λίγους μήνες.
Εξίσου εντυπωσιακά είναι και τα πρόσφατα ευρήματα δημοσκοπήσεων, όπως αυτά της εταιρείας Public Issue (για τον Σκάι) όπου το 46% των Ελλήνων πιστεύει ότι το ευρώ και η ένταξη στην ΟΝΕ έχουν μεγάλη ευθύνη για το χρέος της Ελλάδας, έναντι του 33% που πιστεύει ότι η ευθύνη τους είναι μικρή. Ακόμα πιο εντυπωσιακό, όμως, είναι ότι για πρώτη φορά καταγράφεται ένα ποσοστό 22% που ζητά να επιστρέψει η Ελλάδα στη δραχμή.
Οι εποχές που οι Ελληνες πίστευαν ότι η είσοδος στην ευρωζώνη και το κοινό νόμισμα θα τους μετατρέψουν σε ισότιμους Ευρωπαίους με σύγκλιση μισθών και βιοτικού επιπέδου, μοιάζει να έχει περάσει. Οπως αναφέρει ο επίκουρος καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου Σπύρος Σακελλαρόπουλος, «η περίοδος από την ένταξη της Ελλάδας στις Ευρωπαϊκές Κοινότητες, μετέπειτα Ευρωπαϊκή Ενωση, το 1981 μέχρι και την έναρξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, το 2008, χαρακτηρίστηκε από μία έντονη φιλοευρωπαϊκή διάθεση της πλειοψηφίας των ελλήνων πολιτών».
Αυτό, εξηγεί, οφειλόταν σε δύο λόγους: «Από τη μία στην εισροή των ευρωπαϊκών κονδυλίων και από την άλλη στην κυριαρχία του ιδεολογήματος πως η Ελλάδα είναι μια υπανάπτυκτη τριτοκοσμική χώρα που για να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των πολιτών της πρέπει να ενταχθεί στους ευρωπαϊκούς θεσμούς».
Ο κ. Σακελλαρόπουλος εκτιμά ότι «η εμπειρία των δύο τελευταίων χρόνων και ιδιαίτερα των τελευταίων μηνών με την εφαρμογή του μνημονίου έκανε σαφές πως στην πραγματικότητα η Ε.Ε. δεν είναι μια νέα γη της Επαγγελίας, αλλά ένας θεσμός ο οποίος αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση των συμφερόντων των ισχυρών».
Είναι χαρακτηριστικό ότι στο τελευταίο βαρόμετρο, οι Ελληνες, οι Ιρλανδοί και οι Πορτογάλοι καταγράφονται ως οι πιο απαισιόδοξοι λαοί. Το 2004, αντίθετα, οι Ελληνες ήταν οι πιο αισιόδοξοι στην Ε.Ε. Στο ερώτημα «εάν πιστεύουν ότι την επόμενη 5ετία η ζωή τους θα βελτιωθεί», απαντούσε θετικά το συντριπτικό 51%, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος ήταν 39%.

Δημοσιογράφος ή Χατζηαβάτης;


http://www.enet.gr/?i=issue.el.home&date=20/02/2011&s=dhgmata-grafhs&c=politikh


Στον ισπανικό εμφύλιο οι δημοσιογράφοι ήταν ή με τους εθνικιστές του Φράνκο ή με τους Δημοκρατικούς.
Ο Ερνεστ Χέμινγουεϊ, που κάλυπτε ως ρεπόρτερ τα γεγονότα, έλεγε ανοιχτά ότι ήταν με τους «κόκκινους». Φυσικά υπήρχαν και αυτοί που ήταν με τους «μαύρους». Σε κρίσιμες περιόδους είναι δύσκολο να υπάρχει «ουδέτερη» δημοσιογραφία. Οπως όλοι, έτσι και οι δημοσιογράφοι καλούνται να επιλέξουν πλευρά. Σήμερα οι καιροί είναι διαφορετικοί και τα «στρατόπεδα» άλλα.
Δεν γίνεται σύγκριση. Ούτε πολεμική σύρραξη έχουμε. Υπάρχουν όμως κι εδώ δύο στρατόπεδα: των «δανειστών», που ζητούν τα χρήματα που δάνεισαν στις ελληνικές κυβερνήσεις μαζί με τους υπέρογκους τόκους, και των εργαζομένων, που καλούνται να πληρώσουν με θυσίες τα χρέη που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι. Είναι πολύ διαφορετικές οι «αλήθειες» της κάθε πλευράς. Οπως και οι πολιτικές που συμφέρουν την καθεμία. Τα συμφέροντα των δύο «στρατοπέδων» συγκρούονται. Οι δανειστές μπορούν να πάρουν όσα ζητούν, μόνο αν γονατίσουν οι έλληνες εργαζόμενοι. Κι αν οι έλληνες εργαζόμενοι θέλουν να μη γονατίσουν, δεν γίνεται οι δανειστές να πάρουν όλα όσα ζητούν. Γι' αυτό και δεν μπορεί να είναι κανείς και με τους δανειστές και με τους εργαζόμενους. Η κυβέρνηση έχει επιλέξει πλευρά και ακολουθεί την πολιτική που χαράζουν οι πρώτοι. Οι δημοσιογράφοι είναι κι αυτοί εργαζόμενοι, και μάλιστα μεταξύ των πρώτων που βιώνουν την κρίση, με απολύσεις, περικοπές και καθημερινά αυξανόμενη ανεργία.
Τον τόνο όμως δίνουν τα τηλεοπτικά δελτία και οι καλοπληρωμένοι «απολογητές της εξουσίας». Αυτοί που έχουν βαφτίσει τις απεργίες «ταλαιπωρίες» (δεν λένε απεργούν οι Χ εργαζόμενοι για τα Ψ αιτήματα, αλλά «ταλαιπωρία περιμένει και πάλι τους πολίτες» ...κ.λπ.), αυτοί που όταν καίγεται η Κερατέα το αποσιωπούν και δεν βλέπουν πουθενά την είδηση, αυτοί που παρουσιάζουν ως «ανάσα» την επιμήκυνση της αποπληρωμής του χρέους...
Φυσικά τα ΜΜΕ δεν είναι ούτε σωματεία, ούτε φιλανθρωπικά ιδρύματα. Είναι επιχειρήσεις, κάποιες από τα οποίες με πολύπλοκες εξαρτήσεις. Οι δημοσιογράφοι που εργάζονται σε αυτά, όμως, μπορούν να διατηρήσουν την προσωπική τους αξιοπρέπεια. Κι αν δεν μπορούμε να διαλέξουμε το στρατόπεδο στο οποίο ανήκουμε, ας μην ξεπέσουμε στο επίπεδο του Χατζηαβάτη. Προσωπικά δεν θυμώνω με αυτούς που φωνάζουν «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι». Ντρέπομαι, γιατί καταλαβαίνω την οργή τους. Και δεν έχει νόημα να λέμε ότι δεν «είμαστε όλοι ίδιοι». Είναι καιρός να το αποδείξουμε.