“Ο λαός δεν ήταν ο αποδέκτης τους κι έτσι δεν υπάρχει κανένας λόγος να τα πληρώσει αυτός. Σε έναν κόσμο δικαίου τα χρέη αυτά απλά θα ακυρώνονταν..." είπε πρόσφατα ο Νόαμ Τσόμσκι (Κοντέινερ, Ελευθεροτυπία (10/1/2011).
Η παύση πληρωμής του χρέους, ωστόσο, παρ’ ότι ολοφάνερα κερδίζει έδαφος στην ελληνική κοινωνία και δεν πρόκειται για μη ρεαλιστική πρόταση, καθώς έχει εφαρμοστεί και σε άλλες χώρες, δεν υιοθετείται από κανένα κόμμα. Υπάρχουν κάποιες φωνές στην αριστερά, αλλά δεν πρόκειται για τις επίσημες θέσεις των κομμάτων. Λες και πρόκειται για ταμπού. Ή μήπως είναι; Όπως και να έχει, δεν είναι το μόνο.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση της Κάπα Research το 28,7% των Ελλήνων τάσσεται υπέρ της αποχώρησης από την Ευρωζώνη. Δηλαδή περισσότεροι από το ένα τέταρτο του πληθυσμού.
Εδώ που φτάσαμε οφείλουμε να τα συζητήσουμε όλα και να ακουστεί κάθε εναλλακτική πρόταση.
Το 2001 προσπέσαμε στα πόδια των κερδοσκόπων και των τοκογλύφων για να κρύψουμε τα φανερά χρέη και να τα αντικαταστήσουμε με κρυφά (swaps). Η κυβέρνηση συμφώνησε να πληρώνει ληστρικά επιτόκια, πολύ υψηλότερα από αυτά της αγοράς, με μυστικές συμβάσεις, που φούσκωσαν το δημόσιο χρέος με εκατομμύρια ευρώ (στο οποίο προστίθενταν οι εξοπλισμοί, οι Ολυμπιακοί αγώνες, κτλ από τα οποία μόνο κάποιοι δίπλα στην εξουσία βγήκαν προσωπικά ωφελημένοι).
Κι όλα αυτά για να μπούμε στη νεοφιλελεύθερη Ευρωζώνη και να απωλέσουμε μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας.
Είναι φανερό πλέον, ότι ο κύριος σκοπός του Μνημονίου είναι να διασωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες που κατέχουν το μεγαλύτερο μέρος του χρέους. Ένα χρέος που είναι αδύνατο να αποπληρωθεί με αυτούς τους όρους και για το οποίο οι εργαζόμενοι δεν φέρουν ευθύνη.
Τι λέει η μοναδική εναλλακτική πρόταση που υπάρχει ; Σύμφωνα μ’ έναν από τους αριστερούς εκφραστές της, τον καθηγητή Φιλοσοφίας του King's College του Πανεπιστήμιου του Λονδίνο, Στάθη Κουβελάκη: «Στάση πληρωμών προς τους δανειστές με στόχο την επαναδιαπραγμάτευση και παραγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους, έξοδο από την ευρωζώνη, εθνικοποίηση των τραπεζών, έλεγχο της ροής κεφαλαίων, προστασία του λαϊκού εισοδήματος και ανασυγκρότηση του οικονομικού ιστού της χώρας με δημόσιο έλεγχο» (www.iskra.gr)
Αναμφισβήτητα ριζοσπαστική πρόταση στην οποία θα επιτεθούν με τις γνωστές μεθόδους όλοι οι απολογητές του Μνημονίου. Όσοι δεν τη φοβούνται όμως, ας της δώσουν βήμα κι ας την αντικρούσουν με επιχειρήματα και όχι κινδυνολογώντας, πως αν βγούμε από την Ευρωζώνη θα πέσουν να μας φάνε οι ακρίδες.
